Dutch Design Week: Najzanimljiviji radovi koji smo videli
Uzbudljivo i inovativno.
Povezano
Dutch Design Week je manifestacija koja se održava u holandskom gradu Ajndhovenu u oktobru. Ove godine, pod centralnim sloganim R.A.W. – skraćenicom od Rebel Authentic Worth – prikazani su radovi najuzbudljivijih dizajnera današnjice. Manifestacija veliča procese stvaranja u njihovom izvornom, sirovom obliku.
U svim predstavljenim radovima, lične priče autora i eksperimenti sa materijalima izrodili su inovativna rešenja u domenu nameštaja, tekstilnih radova i prostornih instalacija.
Koji dizajneri su nam privukli pažnju?
Dutch Design Week: Zanimljivi radovi
Za svoj projekat Waiting for the Bus on the Demer, predstavljen u sklopu selekcije Grand Projects, dizajner Luka Ortman pronašao je nadahnuće u svakodnevnom gradskom inventaru poput držača za bicikle, zaštitnih ograda i izbočina na fasadama lokala.
Koncipirane za privremene autobuske stanice, njegovi radovi izrađeni su od žutih čeličnih cevi pružaju novu interpretaciju javnih površina koje prolaznici već spontano koriste za oslanjanje ili kratak odmor, čime se prostor za svakodnevnu pauzu pretvara u funkcionalnije i prijatnije okruženje.
Ori Orisun Merhav, koja je na Dutch Design Awards 2026 osvojila priznanje Emerging Talent Award, bavi se ispitivanjem potencijala laka – prirodne smole koju stvaraju insekti.
U prostoru Klokgebouw, autorka je kroz projekat Woven Landscapes spojila ovu smolu sa pletenim vlaknima palme, čime je tradicionalne zanatske tehnike povezala sa svojim dugoročnim proučavanjem toga kako biološki procesi i živa bića mogu uticati na stvaranje i formu u dizajnu.
Ori je u saradnji sa kolegom Ninon de Loisi provela tromesečni period kreirajući specifičan sistem: analizirali su i skenirali strukture čaura insekata i preveli ih u računarske algoritme koji reprodukuju prirodne principe građenja i razvoja ovih formi.
Ova posuda predstavlja autorkinu viziju materice insekta, oblikovanu pomoću njenog modifikovanog 3D štampača (insect printer) koji koristi softverski kod kreiran direktno na osnovu strukture čaure. Na centralnom delu objekta uočava se segment nalik mozaiku, izrađen od delova neuspelih pokušaja i otpadaka iz procesa štampanja.
Umesto da budu bačeni, ti segmenti su precizno ugrađeni u detaljan kolaž, čime se slavi sam put nastanka i ugrađuje istorija stvaranja u sam predmet. Morphocatalysis je osmišljen poput drevnog predmeta pronađenog na arheološkim lokacijama duž Puta svile. Njegovo vremensko poreklo je nejasno i deluje anahrono – kao da potiče iz budućnosti u kojoj čovek veštački proizvodi prirodu, ili iz pradavnih vremena u kojima su ljudi i insekti stvarali u zajedništvu.
Kroz modularni svećnjak CC001 izrađen od opružnog i nerđajućeg čelika, Julian Bienek i Tobias Morenhaut su se bavili temama kretanja i ravnoteže.
Objekat CC001 funkcioniše i kao samostalni predmet i kao čitav sistem – u pitanju je konstrukcija koja dopušta stalne promene i prilagođavanje ambijentu u kojem se nalazi. Ovaj svećnjak je plod zajedničke fascinacije autorskog dua svedenošću materijala, prostornim intervencijama i dinamikom kretanja.
Dugački sto autora Frenka Penderas i Studija Luk Van Larhoven predstavljao je okosnicu instalacije Table of Power u okviru projekta SHOW NOT SHOW.
Celokupan ambijent – osmišljen kao platforma za razgovor o distribuciji moći, uticaju i tome ko zapravo ima reč u savremenom dizajnu – bio je upotpunjen pratećim radovima: klupama i stolicama Marka Meuvisena, svetlosnim instalacijama Lukasa Zita, prostornim pregradama Pabla Okavija, kao i ogledalima koja su zajednički kreirali Van Larhoven i Aleksandra Adamčik.
Oštećena industrijska traka poslužila je Sari Rozman kao podstrek za kreiranje svetlosnih tela od tkanog metala, dok su u rukama Džima Boba Rujgroka (kroz njegovu Beater Collection) odbačeni delovi automobila transformisani u stolice. U postavci The Metal House, koju potpisuje Piet Hein Eek (Tweek-Eek) objedinjeni su ovi radovi sa komadima koje su potpisali Studio RENS, Čoi Baekgi i Teun Cvits.
Sve je to izloženo unutar autentične kuće u prirodnoj veličini, podignute od industrijskog otpada, sa ciljem da se pronađu nove namene za sirovine i materijale koje je kompanija VDL odbacila.
Koristeći svoje znanje iz biohemije, Bridžit Bojl je umetnički i naučno povezala laboratorijski rad i veštinu duvanja stakla ne bi li otkrila kako bakterije stvaraju miris koji nam je svima poznat kao miris kiše.
Tokom završne izložbe radova na Design Academy Eindhoven, njena instalacija The Smell of Rain Is a Bacterial Trace prikazala je žive kolonije bakterija unutar preko 200 staklenih sfera, pružajući publici priliku da vizuelno i čulno iskuse prisustvo mikroorganizama van strogo kontrolisanih uslova laboratorije.
Boravak u monotonim enterijerima i standardizovanim stanovima u Južnoj Koreji podstakao je dizajnerku Jieun Kim da preispita ustaljene i automatske kućne navike. Njen rad pod nazivom Manual Living, predstavljen na završnoj izložbi studenata, sastoji se od stolice za ljuljanje, nagibne klupe i zasebnog praga. Spajajući beton i papir koji je prošao proces mineralizacije kalijum-silikatom, ovi radovi imaju za cilj da obične pokrete i radnje u kući učine svesnijim i primetnijim.
Naslovna fotografija: instagram ori_orisun; jieunox; show_not_show; julianbnck