Povezano
Grčka je kolevka zapadne civilizacije – pa ne čudi što je ostala večna inspiracija piscima tokom čitave istorije. I nastavlja da bude u moderno vreme, sudeći po jednom zanimljivom istraživanju.
Posebna vrsta priznanja za neke destinacije koje krije Grčka ne dolazi od broja turističkih dolazaka ili haštagova na Instagramu, već sa štampanih stranica. Kada neko mesto počne sve češće da se pojavljuje u književnosti, to ukazuje na nešto mnogo dublje od običnog trenda. To sugeriše da je ono trajno osvojilo našu maštu.
Istraživanje kompanije CV Villas analiziralo je pominjanje više od 140 destinacija u knjigama objavljenim između 2000. i 2022. godine, koristeći bazu podataka Google Books’ Ngram kako bi se pratilo koliko se često svako od ovih mesta pojavljivalo tokom vremena.
Dobijena rang-lista ne meri koje su destinacije najviše zastupljene u apsolutnim brojkama. Umesto toga, ona beleži rast: mesta čije se prisustvo u književnosti najdramatičnije proširilo u poslednje dve decenije.
Na top 20 listi su tri grčka ostrva, koja plene lepotom i uvek su dobra ideja za letovanje.
Najčešće pominjana grčka ostrva u knjigama: Krf
Krf predvodi destinacije rang-listi, našavši se na trećem mestu. Privlačnost ovog ostrva za pisce nije nikakva novost. Džerald Darel je u svojoj knjizi „Moja porodica i druge životinje“ pretočio godine svog tamošnjeg detinjstva, od 1935. do 1939, u jedne od najomiljenijih memoara na engleskom jeziku.
Nešto skorije, roman Dajne Džefriz iz 2025. godine, „Grčka kuća“ (The Greek House), ponovo istražuje ovo ostrvo kroz priču o ženi koja se vraća u svoj porodični dom i sećanjima na nestanak svog brata.
Krf poseduje onu vrstu slojevite teksture koja piscima pruža pravi materijal za rad: mletačku arhitekturu u starom gradu, planinska sela dublje u unutrašnjosti i plaže koje se menjaju od šljunkovitih do peščanih, u zavisnosti od obale koju pratite. To je mesto sa dovoljno istorije i kontrasta da iznese i održi čitavu naraciju – Grčka u svom najlepšem izdanju.
Lefkada
Lefkada se nalazi na petom mestu, a zbog neverovatne tirkizne nijanse mora ponekad je nazivaju grčkim Karibima. Sajmon Skerou je radnju svog romana „Srca od kamena“ (Hearts of Stone) smestio upravo tamo – priča počinje 1938. godine i prati prijateljstvo koje razara Drugi svetski rat.
Relativni mir ovog ostrva u poređenju sa njegovim poznatijim susedima verovatno je deo onoga što privlači autore u potrazi za ambijentom koji deluje autentično i specifično, a pritom nije opterećen prevelikim brojem opštih mesta i asocijacija.
Književna istorija ovog ostrva seže još do pesnikinje Safo, koja je, prema predanju, dramatično okončala svoj život skokom sa belih litica južnog rta, pa sve do pisca Lefkadija Herna, svetskog putnika poreklom sa Lefkade, koji je kasnije postao poznat po komponovanju japanske nacionalne himne.
„Belo ostrvo“ je čuveno po svojim veličanstvenim plažama i spektakularnim liticama. Na istočnoj strani ostrva nalaze se življa odmarališta poput Nidrija, sa ogromnim izborom taverni, kafića i barova, i to u prelepom okruženju. Vasiliki je jedna od najboljih uvala za vindserfing i jedrenje na svetu.
Zapadna obala je mesto gde ćete pronaći neke od najlepših plaža na Jonskom moru, a one su, na sreću, i dalje jedna od najbolje čuvanih tajni ovog arhipelaga! Zapad je takođe najbolji izbor za vodene sportove, kajtsurfing, skijanje na vodi i još mnogo toga – a peščana plaža Agios Joanis je jednostavno očaravajuća.
Kefalonija
Književna reputacija ovog ostrva duguje trajan dug romanu Luja de Bernijera, „Mandolina kapetana Korelija“, koji je njegovu ratnu istoriju lansirao u široku javnost i od tada ne prestaje da pleni pažnju čitalaca.
Prikaz jedne izgubljene Kefalonije, tog i dalje prelepog ostrva na kojem je radnja smeštena, prosto je savršen. Iznad svega, Pelagija je lik u kojem će mnogi koji poznaju Grčku prepoznati onu dobro poznatu borbenost i strast.
Kako pokazuju brojni fosili biljaka i životinja, kao i kosti pronađene u blizini Skale i Fiskarda, te oruđe otkriveno u Samiju, Kefalonija je bila jedno od prvih naseljenih područja u Grčkoj. Kefalonija se smatrala žitnicom Jonskih ostrva, a njene guste šume su u prošlosti obezbeđivale obilje drvne građe za izgradnju brodova i razvoj trgovine.
Istoričari tvrde da je Odisejeva flota u Trojanskom ratu u potpunosti bila sagrađena od kefalonske crne jele. Nedavna istraživanja su pokazala da su čak i pojedini delovi palate u Knososu izgrađeni upravo od ovog drveta.
Fotografije: pexels.com