Zavirite u čudesnu katedralu Oskara Nimajera
Remek-delo sakralne arhitekture.
Povezano
Mitropolitska katedrala Naše Gospe od Ukazanja u Braziliji je monumentalno delo čuvenog arhitekte Oskara Nimajera, čija vizija sakralnog i dalje fascinira.
Čudesnu katedralu je Oskar Nimajer dizajnirao zajedno sa inženjerom Lusijom Kostom. Nakon mnogih zastoja u gradnji, njihov plan iz 1958. godine konačno je realizovan 1970. godine, kada je katedrala svečano otvorena.
Obojica su, inače, bili poznati komunisti. Zbog svojih političkih uverenja, Nimajer je bio prisiljen na izgnanstvo nakon početka vojne diktature u Brazilu 1964. godine, nedugo nakon što je projektovao katedralu. Godinama kasnije, od 1992. do 1996. godine, obavljao je funkciju predsednika Komunističke partije Brazila.
Dizajn građevine je u obliku hiperboloida i podseća na krunu. Sastoji se od šesnaest stubova, od kojih svaki teži 90 tona, poseduje veličanstvene vitraže i dom je četiri ogromne bronzane statue autora Dantea Kročea.
Estetski koncept strukture katedrale u Braziliji jeste da ostavi utisak ruku koje se pružaju ka nebu, što potkrepljuje i činjenica da je Nimajer ovaj volumen zamislio kao formu dubokog religioznog izraza i čistote iz svake perspektive. Neki je vide i kao krunu Gospoda Isusa.
Stubovi se povijaju ka unutra, kratko se spajaju, a zatim se ponovo granaju ka spolja i nagore, dajući strukturi njen oblik peščanog sata. Podseća na belu krunu ili krunu od trnja, a u ovom slučaju se uzdiže do visine od oko 40 metara.
U blizini ulaza u katedralu stoje četiri bronzane skulpture koje predstavljaju četiri jevanđelista: Mateju, Marka, Luku i Jovana. Svaka je visoka oko 3 metra.
Oskar Nimajer je bio ateista, ali je verovao da zgrade treba da odražavaju verovanja ljudi. Akcenat je stavljen na kreiranje čistog, neukaljanog i jedinstvenog volumena koji pruža vrhunski izraz iz svih 360 stepeni.
Unutrašnjost katedrale Oskara Nimajera
Unutrašnjost crkve je prilično prostrana, a plafon se sužava ka nebu, što navodi pogled nagore ka veličanstvenim staklenim površinama i visećim skulpturama.
Nasuprot tipičnim mračnim katedralama, Oskar je dizajnirao mračan ulaz i galeriju koji posetioce vode ka svetlom, prozračnom brodu (naosu) sa vitražima koji gledaju ka beskonačnom prostranstvu.
Plafon broda od bojenog fiberglasa počinje od nivoa poda i u tonovima je plave, bele i smeđe boje. Fiksiran je između 16 betonskih stubova, u formi trouglova sa osnovom od 10 metara i visinom od 30 metara. Ovi stubovi, od kojih svaki teži 90 tona, čine hiperbolične strukture koje katedrali daju njeno najistaknutije obeležje.
Unutar prostrane unutrašnjosti katedrale vise tri skulpture anđela. One su visoke između 2,2 i 4,3 metra i vise iznad samog broda (naosa) katedrale.
Ispod glavnog oltara nalazi se mala kapela kojoj se može pristupiti stepenicama sa svih strana oltara. Osnova je kružnog oblika, prečnika oko 70 metara, i može da primi oko 4000 vernika.
Krstionica ovalnog oblika ukrašena je ručno oslikanim keramičkim pločicama koje je 1977. godine izradio Atos Bulkão. Katedralu dodatno ističe njen zvonik, u kojem se nalaze četiri zvona koja je donirala Španija.
Oltar, zajedno sa ikonom (kipom) zaštitnice Brazila, Gospe od Apareside (Nossa Senhora Aparecida), bio je poklon pape Pavla VI.
Pažljivo dizajniran krov od vitraža, zajedno sa podzemnim i nadzemnim projektovanim sekcijama, obezbeđuje prirodno dnevno osvetljenje, dok veličanstvena rešenja za iluminaciju naglašavaju lepotu noćnog prizora spolja. Enterijer je tokom noći zatvoren za javnost.
Ko je bio Oskar Nimajer?
Od svojih prvih radova krajem 1930-ih godina, Oskar Nimajer je prošao put od najslavljenijeg brazilskog arhitekte do dobrovoljnog izgnanstva i ponovnog povratka. On je nesumnjivo najuticajniji brazilski arhitekta svih vremena, koji nikada nije bežao od političkih korena modernizma, prožimajući svoje skulpturalno dramatične projekte i simbolikom i društvenom svrhom.
Njegove zgrade su često karakterisane prostranošću i otvorenošću, dok kombinuju pun volumen i prazan prostor kako bi se kreirali nekonvencionalni obrasci. Brazilija, gde je ostvaren najveći deo njegovog opusa, postala je jedini moderni grad koji je uvršten na UNESCO listu svetske baštine.
Oskar Nimajer je preminuo je 5. decembra 2012. godine u bolnici u Rio de Žaneiru. Nedostajalo mu je samo deset dana do 105. rođendana. Njegova čitulja na BBC-ju je glasila: „Odbacujući kubične oblike koje su favorizovali njegovi modernistički prethodnici, Nimajer je sagradio neke od najupečatljivijih zgrada na svetu – monumentalne, zakrivljene strukture od betona i stakla koje gotovo prkose opisu“.
Fotografije: Evaristo Sa / AFP / Profimedia