Povezano
Ubrzo nakon premijere u novembru na HBO Max-u, kanadska televizijska serija Heated Rivalry postala je svetski hit. Serija donosi priču o neprijateljima koji postaju ljubavnici, a razvija se tokom decenije. Fokusira se na odnos između dvojice hokejaša iz suparničkih timova i postala je veoma popularna među ženama.
Niskobudžetna serija, zasnovana na romantičnoj knjizi Rejčel Rid, postala je viralni fenomen. Toliko je proslavila glumce Hadsona Vilijamsa i Konora Storija da im je čak pružena prilika da budu nosioci baklje uoči Zimskih olimpijskih igara 2026. u Italiji.
Kako se klipovi iz Heated Rivalry šire po društvenim mrežama, komentari i profesionalni kritičari sve češće koriste termine izvedene iz japanskog jezika da opišu i seriju i njenu publiku: BL, skraćeno od boys’ love (ljubav između momaka), i fujoshi, što je oznaka u Japanu za žene koje uživaju u muško-muškim romansama.
Online razgovori oko ženske baze fanova serije brzo su postali žustri. Neki kritičari su dovodili u pitanje da li popularnost serije odražava fetisizovane poglede na gej veze, optuživali žene da „uništavaju“ kvir medije i tvrdili da se gej i biseksualni muškarci „guraju“ iz sopstvenih kulturnih prostora.
Ipak, jezik i debate koje okružuju BL odražavaju mnogo dužu kulturnu istoriju, oblikovanu decenijama pre nego što se serija Heated Rivalry pojavila na sceni.
Kako je fujoshi povezan s Heated Rivalry?
Koreni fujoshi mogu se pratiti do dela japanske spisateljice Mari Mori, čiji je roman iz 1961. godine, The Lovers’ Forest, pomogao da se probudi rani interes za muško-muške romanse. Ipak, nije se pojavio kao zaseban žanr sve do 1970-ih, kada su spisateljice u Japanu počele da objavljuju priče zasnovane na bajkovitim konvencijama shōjo mange (stripova namenjenih prvenstveno mladim devojkama).
Tokom narednih decenija, žanr je prerastao u važnu komercijalnu kategoriju, podržan specijalizovanim časopisima kao što su June i Be × Boy, a pod uticajem manga umetnica poput Keiko Takemije i Moto Hagio.
Kako je internet postajao sve rasprostranjeniji tokom 1990-ih i ranih 2000-ih, BL više nije bio ograničen na Japan, već se širio kroz neformalne mreže prevoda i online fanove širom Istočne i Jugoistočne Azije, a zatim i u Severnu Ameriku, Evropu i Australiju, piše Japan Times.
Ženski fanovi su još 1970-ih zamišljali homoerotske veze između likova poput Kirka i Spoka iz Star Treka. BL se savršeno uklopio u ovu dugogodišnju tradiciju žena koje se bave muško-muškim romansama.
Do vremena kada su zapadni izdavači počeli da ozbiljno ulažu u kvir romanse, poput romana Kejsi Makvinson Red, White & Royal Blue (2019) i tinejdžerske komedije Love, Simon (2019), format je već bio dobro utvrđen. Novije serije poput Heated Rivalry nisu iznenadan ili nepoznat fenomen, već proizvod duže istorije međunarodne razmene medija.
U vreme kada je zapadna kvir kinematografija često fokusirana na traumu i gubitak, BL je često nudio narative pune nade, što ga je činilo popularnim među mladim LGBTQ+ osobama koje su tražile pozitivnu reprezentaciju u medijima.
Kako je popularnost serije Heated Rivalry rasla, tako je oživela i dugogodišnja debata o tome ko bi trebalo da konzumira kvir medije i na koji način. Neki komentatori na internetu kritikovali su ženske fanove serije, tvrdeći da takvi mediji treba da budu rezervisani za osobe koje se identifikuju kao kvir.
Ali, kontrolisanje onoga što žene konzumiraju reprodukuje iste dinamike koje feminizam nastoji da iskoreni.
Uprkos kritikama, za mnoge gledaoce Heated Rivalry ostaje jednostavno ljubavna priča, koju ponovo gledaju, prerađuju i slave online, koristeći vokabular oblikovan decenijama globalnog fandoma.
Taj vokabular i debate koje ga okružuju nastaviće da se razvijaju. Ali uspeh serije sugeriše nešto dugotrajnije: želju za narativima koji ženama i kvir publici omogućavaju da zamišljaju intimnost van uskih uloga i očekivanja.
Fotografija: instagram heatedrivalrycrave