Slike i grafike britanske umetnice Beril Kuk nasmejavaju ljude. Rođena 1926. godine, Beril nije počela da slika sve do srednjih godina, nakon karijera šou-dame i vlasnice paba, između ostalog.
Kao povučena i stidljiva osoba, otkrila je svoj umetnički talenat uzimajući boje u slobodno vreme i jednostavno uživajući u slikanju. Uskoro je galerija u Engleskoj prepoznala njen talenat i organizovala izložbu.
Beril Kuk je ubrzo postala jedna od najpoznatijih engleskih umetnica, sa brojnim člancima u novinama i čak kratkim BBC filmom o njenom životu i radu.
Kao mnogi dobri humoristi, njeno oko uočava neobičnosti u svakodnevnom životu koje većina nas ne primećuje odmah. Zatim se povuče i naslika ih.
„Slikam obične ljude kako se zabavljaju“, govorila je. Saznajte nešto više o umetnici.
Beril Kuk: Umetnost koja donosi radost
Njen prepoznatljiv, veseo i šarolik stil krije pronicljivost – Kuk je gledala dalje od pola, seksualnosti i klase, odlučujući da proslavi one koji su često isključeni iz glavne kulturne reprezentacije. Često odbačena kao površna, Beril Kuk se tek sada vraća na svoje zasluženo mesto u istoriji umetnosti.
Umetnica se se 1968. preselila u Plimut i provela naredne četiri decenije dokumentujući život tog mesta, kroz ekonomske potrese 1970-ih, do rasta potrošačke svesti 1980-ih i nadalje.
Njene slike pabova, bingo sala, ulica i barova ispunjene su likovima sa margine društva – od dreg kraljica koje uživaju u LGBTQ+ noćnom životu, do žena radničke klase većih konfekcijskih brojeva, oblih i senzualnih u pripijenoj, šarenoj odeći.
Dokumentovala je zajednice i identitete koji su bili aktivno marginalizovani, i činila je to sa iskrenom naklonošću, tehničkom virtuoznošću i neumoljivom iskrenošću. Njen rad od 1970-ih do 2000-ih beleži radost radničke klase, pozitivnu percepciju tela i queer kulturu sa sofisticiranošću koja se tek sada u potpunosti prepoznaje i ceni.
Njene figure su karakteristične po karikaturalnoj preuveličanosti, sa naglašenim oblicima tela i izraženim facijalnim ekspresijama, što stvara osećaj humora i neposrednosti. Kompozicije često prikazuju grupe ljudi u aktivnostima poput plesa, restorana, plaža ili zabava, dajući posmatraču osećaj prisutnosti u toj sceni.
Kroz korišćenje jarkih i kontrastnih boja, Kuk postiže vizuelnu energiju koja oslikava živahnost scena. Boje nisu samo dekorativne već naglašavaju karakter likova i raspoloženje situacije – na primer, crvene i narandžaste nijanse mogu sugerisati uzbuđenje, dok plavi tonovi donose kontrast i balans. Povremeno koristi snažne konture da istakne figuralne oblike, čime njeni likovi deluju još izraženije i neposrednije.
Scene su pune detalja koji dodaju priču svakom delu – od modnih detalja, preko svakodnevnih predmeta, do interakcija između likova – sve zajedno gradi bogat, živopisno narativni svet.
Takav pristup stvara dela koja su odmah prepoznatljiva i pristupačna, sa univerzalnim humorom, a opet dovoljno detaljna da posmatrač u svakom prikazu otkriva nove slojeve priče i karakterizacije.
Iako njene slike zrače snagom i privlače poglede, Beril Kuk je izbegavala javni život. Poznato je da je bila veoma stidljiva, nije odlazila na otvaranje sopstvenih izložbi, retko je davala intervjue i odbila je priliku da primi počasti u Bakingemskoj palati, radije birajući skromniju ceremoniju u Plimutu.
Foto: Stan Pritchard / Alamy / Profimedia