Umetnik Grigori Orehov kreirao je umetničko delo pod nazivom „Senka svetlosti“ (Shadow of Light) postavljanjem kvadrata od crne tkanine na slaništu Bonvil u Juti, SAD, kako bi prikazao kolosalnost lokalne geologije.
Privremena instalacija postavljena je i fotografisana za samo nekoliko sati na slaništu Bonvil – lokalitetu pod federalnom upravom, gde je so nastala isparavanjem drevnog jezera.
Kako bi postigao što veći kontrast, Orehov je iz Japana naručio specijalnu tkaninu koja upija 99,9 odsto vidljive svetlosti i koja se uglavnom koristi u fotografskim uređajima radi smanjenja refleksije svetla, piše Dezeen.
Tkanina je bila postavljena u obliku kvadrata dimenzija 15 sa 15 metara. Unutar nje je provučena sajla od nerđajućeg čelika kako bi držala tkaninu pričvršćenom za podlogu, bez potrebe za njenim sidrenjem u samo tlo. Sajle su bile pričvršćene za tkaninu pomoću džepova zašivenih sa njene donje strane.
Prema rečima Orehova, on i njegov tim su čekali pet dana na savršene vremenske uslove, pri čemu je brzina vetra bila presudan faktor u ovom ravnom okruženju bez drveća.
Rezultat je bila „efemerna” instalacija koja je „samo nakratko postojala u pejzažu”, kako navodi umetnik. Nastavljajući tradiciju land art umetnosti, „Senka svetlosti“ priziva kadriranje neba prisutno u instalacijama Skyspaces američkog umetnika Džejmsa Tarela, ali u negativu – pri čemu crni kvadrat pejzaž stavlja u novu perspektivu, naročito kada se posmatra iz ptičje perspektive.
„Nisam zainteresovan za fizičko preoblikovanje pejzaža niti za njegovo potčinjavanje samom radu. Zanima me uvođenje jednog jedinog ljudskog gesta i posmatranje toga kako on menja našu percepciju celokupnog prostora koji ga okružuje, a da pritom ne menja sam pejzaž”, rekao je za Dezeen.
Umetnik
Orehov je umetnik i vajar, rođen u Moskvi u porodici istaknutog sovjetskog vajara i akademika Jurija Orehova. Diplomirao je na Ruskoj akademiji za slikarstvo, vajarstvo i arhitekturu.
Kao postminimalistički umetnik, njegov rad odlikuje se savršenstvom forme i metaforičkom dubinom. Jedno od njegovih najznačajnijih dela jeste skulptura Agatha, posvećena njegovoj ćerki i inspirisana njenim rođenjem, koje je donelo promene kako u život Orehova, tako i na njegovom umetničkom putu.
Orehov je poznat po projektima u oblasti javne umetnosti i pejzažne umetnosti (land art). Godine 2019, Orehov je postao prvi savremeni umetnik koji je izložio svoj rad u istorijskom prostoru Državnog muzeja-rezervata „Peterhof” – reč je o vajarskoj kompoziciji Eternity, posvećenoj 220. godišnjici rođenja A. S. Puškina.
Iste godine, na 58. Međunarodnom bijenalu u Veneciji, predstavio je prostorno specifičnu instalaciju Salvation u bašti i na fasadi palate Scuola Grande della Misericordia.
Orehov je takođe stvorio i prvu modernu skulpturu posvećenu Kazimiru Maljeviču, koja je 2020. godine postavljena u istoimenom parku u Rusiji.
Godine 2021. predstavio je monumentalnu instalaciju Crossroads na reci Moskvi, skrećući pažnju na problem urbanističke gradnje u zaštićenim područjima moskovske regije. Naredne godine je predstavio rad Nowhere, crveni tepih od polipropilena, dugačak 250 metara, koji se protezao kroz snežnu šumu. Okružen prostranim prirodnim pejzažom, tepih je delovao poput beskrajne linije povučene na belom platnu.
Početkom ove godine, predstavio je Gravity, instalaciju koja je bila crvena sfera, izvorno povezana sa obredom slavlja i iščekivanjem magije, lišena je svoje funkcije i vraćena pejzažu kao teška, ranjiva forma bez oslonca.
Obešen o konopljino uže sa ogoljenog, vekovnog drveta, ovaj objekat je stajao između tla i prostranstva; niti je u padu niti u mirovanju, već u produženom stanju neizvesnosti.
Naslovna fotografija: instagram gregory.orekhov; studiolandon