Ove godine posebno je zanimljivo koliko se različitih filmskih svetova susreće na velikom platnu: od političkih zavera sedamdesetih, preko američke Velike depresije i savremenog Silicijumskog dolina, do distopijske budućnosti Panema. Repertoar za novembar nudi novi film Martina Mekdone, dokumentarac Nejtana Fildera o Elizabet Holms koji je već izazvao veliko interesovanje kritike, kao i domaći 3 nedelje posle, iza kojeg je impresivan festivalski uspeh. Tu su i povratak jedne od najpoznatijih holivudskih komičarskih porodica, Džoni Dep u ulozi Ebenezera Skrudža i novo poglavlje Igara gladi.
Neki od ovih filmova već su prikazani na međunarodnim festivalima i ocenjeni od strane kritičara, dok će o drugima publika tek doneti sud.
Divlji konj broj devet
U bioskopima od 5. novembra
Teško je zamisliti reditelja koji ume da pronađe toliko humora u moralno neprijatnim situacijama kao Martin Mekdona. Nakon filma The Banshees of Inisherin, kojim je istraživao prijateljstvo, tvrdoglavost i destruktivnost međuljudskih odnosa, vraća se sa političkim trilerom i crnom komedijom Wild Horse Nine.
Radnja je smeštena u 1973. godinu, neposredno pred državni udar u Čileu. Dvojica agenata CIA, Kris i Li, koje tumače Džon Malkovič i Sem Rokvel, po nalogu svog pretpostavljenog odlaze na Uskršnje ostrvo. Njihov boravak među čuvenim statuama Moai postepeno postaje mnogo komplikovaniji od rutinskog zadatka, dok na površinu izlaze političke zavere, lične tajne i moralne posledice njihovog dosadašnjeg rada.
Mekdona ponovo koristi ono što najbolje poznaje: dvojicu muškaraca čiji odnos počiva na zajedljivim dijalozima, prikrivenim emocionalnim sukobima i osećaju da se iza gotovo svake šale krije nešto mnogo mračnije.
Film je premijerno prikazan u takmičarskom programu Venecijanskog filmskog festivala 2026. godine, gde je Džon Malkovič osvojio nagradu Volpi Cup za najboljeg glumca. Kritika je posebno izdvojila njegovu interpretaciju i hemiju sa Semom Rokvelom. Časopis Sight and Sound pohvalio je glumački tandem i melanholičnu atmosferu filma, mada su pojedini kritičari izrazili rezerve prema načinu na koji Mekdona koristi istorijsku tragediju kao pozadinu za svoj prepoznatljivi humor.
Domaća publika imaće priliku da film pogleda pretpremijerno 4. novembra u 20 časova u mts Dvorani, u okviru programa „U susret 32. Festivalu autorskog filma“ (FAF), dan pre početka redovnog bioskopskog prikazivanja.
Možeš sve da vidiš
U bioskopima od 12. novembra
Kada je Elizabet Holms, osnivačica kompanije Theranos i jedna od najkontroverznijih figura Silicijumske doline, odlučila da filmskoj ekipi omogući pristup svom privatnom životu neposredno pred odlazak u zatvor, verovatno nije mogla da predvidi kakav će film iz toga nastati.
Dokumentarac You Can See Everything, koji potpisuju Nejtan Filder i Lens Openhajm, počinje 34 dana pre nego što Holms započinje izdržavanje zatvorske kazne zbog prevare investitora. Filmska ekipa dobija priliku da izbliza prati njen svakodnevni život, odnos sa partnerom Bilijem Evansom i pokušaje da javnosti predstavi sopstvenu verziju događaja.
Međutim, Filder nije konvencionalni dokumentarista. Poznat po serijama Nathan for You i The Rehearsal, tokom svoje karijere neprestano je pomerao granice između dokumentarnog, igranog i insceniranog, preispitujući koliko je ponašanje ljudi zaista spontano kada znaju da ih neko snima. U ovom filmu takav pristup dobija posebno zanimljiv kontekst. Da li osoba koja je godinama gradila javnu sliku o sebi može pred kamerama da ponudi autentičan prikaz sopstvenog života? I, što je još važnije, koliko je sam dokumentarni film sposoban da nam otkrije istinu?
Film je premijerno prikazan na festivalu u Teljurajdu, a zatim i na Filmskom festivalu u Njujorku. Prve reakcije bile su izuzetno pozitivne: The Guardian ga je opisao kao izvanredno ostvarenje o obmani i manipulaciji, dok je The New Yorker posebno istakao način na koji preispituje odnos između iskrenosti, performansa i moći kamere.
Sa trajanjem od gotovo tri sata, You Can See Everything možda nije najjednostavniji izbor za bioskopsko veče, ali bi mogao biti jedan od najzanimljivijih dokumentaraca godine. Imajući u vidu prirodu Filderovog rada, možda je najbolje da u salu uđemo sa što manje informacija o onome što nas očekuje.
I ovaj film domaća publika imaće priliku da pogleda pretpremijerno u okviru programa „U susret 32. Festivalu autorskog filma“ (FAF), dan pre početka redovnog bioskopskog prikazivanja.
Ebenezer – Božićna priča
U bioskopima od 12. novembra
Čarls Dikens napisao je Božićnu priču davne 1843. godine, ali priča o škrtom Ebenezeru Skrudžu i natprirodnim susretima koji ga primoravaju da preispita sopstveni život i dalje predstavlja jedan od najprepoznatljivijih prazničnih narativa.
Za novu verziju zadužen je Taj Vest, autor horor trilogije X, Pearl i MaXXXine, dok naslovnog junaka tumači Džoni Dep. Već ova kombinacija sugeriše da nas očekuje drugačija interpretacija poznate priče, a prvi trejleri naglašavaju njene gotičke i natprirodne elemente. Radnja prati Skrudža, čoveka čija su škrtost i emocionalna hladnoća postale gotovo legendarne. Tokom jedne božićne noći suočava se sa duhovima koji ga vode kroz prošlost, sadašnjost i moguću budućnost, primoravajući ga da sagleda posledice svojih postupaka.
U glumačkoj postavi su i Ijan Makelen, Dejzi Ridli, Rupert Grint, Andrea Rajzboro i Sem Klaflin, dok scenario potpisuje Natanijel Halpern. Film još nije imao priliku da izgradi kritičarsku reputaciju, ali njegovo najveće obećanje leži u susretu Dikensove moralne parabole sa senzibilitetom reditelja koji dobro razume filmski horor.
Uostalom, Božićna priča je oduvek bila mnogo mračnija nego što njene savremene, porodično orijentisane adaptacije ponekad sugerišu. Možda je upravo Vest pravi autor da nas na to podseti.
Breme
U bioskopima od 19. novembra
Ekonomski slom, surova priroda i čovek koji je spreman na gotovo sve kako bi se vratio porodici: The Weight polazi od jednostavne, ali efikasne premise kakvu smo nekada češće viđali u klasičnim avanturističkim filmovima.
Radnja je smeštena u Oregon 1933. godine, tokom Velike depresije. Semjuel Marfi, ratni veteran kojeg tumači Itan Hok, završava u brutalnom radnom logoru, odvojen od svoje ćerke. Kada mu se ponudi mogućnost ranijeg oslobađanja u zamenu za učešće u opasnoj operaciji krijumčarenja zlata kroz teško prohodnu divljinu, prihvata zadatak koji se ubrzo pretvara u borbu za opstanak. U filmu igra i Rasel Krou, a režiju potpisuje Padraik Mekinli, kojem je ovo dugometražni igrani prvenac.
The Weight premijerno je prikazan na Sandens festivalu početkom 2026. godine. Kritičari su uglavnom izdvajali Hokovu fizički zahtevnu i uverljivu interpretaciju, dok su ocene scenarija i ritma filma bile nešto uzdržanije. The Guardian je pohvalio Hokovu posvećenost ulozi, ali primetio da priča ne uspeva uvek da proizvede očekivanu napetost. Variety je, slično tome, ukazao na neujednačen ritam, dok su drugi kritičari film prepoznali kao dobrodošao povratak jednostavnijem, fizički intenzivnom avanturističkom pripovedanju.
Za one koji vole vestern estetiku, filmove o preživljavanju i priče u kojima je priroda podjednako opasan protivnik kao i ljudi, Breme predstavlja dobar izbor.
Igre gladi: Osvit dana žetve
U bioskopima od 19. novembra
Kada se Igre gladi vrate u bioskope, gotovo je izvesno da će interesovanje publike biti veliko. Međutim, novo poglavlje franšize ima i nešto drugačiji zadatak od pukog proširivanja već poznatog filmskog univerzuma. Sunrise on the Reaping adaptacija je istoimenog romana Suzan Kolins iz 2025. godine, čija se radnja odvija 24 godine pre događaja originalne trilogije.
Ovoga puta u središtu priče nalazi se mladi Hejmič Abernati, budući mentor Katnis Everdin, kojeg poznajemo kao ciničnog, često alkoholisanog veterana Igara. Film prati događaje tokom 50. Igara gladi, odnosno drugog Quarter Quell takmičenja, kada Kapitol donosi odluku da broj učesnika bude dvostruko veći nego inače.
U ulozi mladog Hejmiča pojavljuje se Džozef Zejda, dok glumačku postavu čine i Ralf Fajns kao predsednik Snou, Kiran Kalkin kao Cezar Flikerman, Džesi Plemons, Ela Faning i Glen Klouz. Najavljen je i povratak Dženifer Lorens i Džoša Hačersona. Režiju ponovo potpisuje Frensis Lorens, koji je već oblikovao vizuelni identitet većeg dela franšize.
Iako sam film još nije ocenjen od strane kritike, njegov književni predložak dobio je pozitivne reakcije. Kirkus Reviews posebno je istakao emocionalnu težinu priče i način na koji Kolins povezuje lične tragedije sa širim političkim mehanizmima Panema. Upravo je politička dimenzija ono što Igre gladi od početka čini zanimljivijim od običnog distopijskog spektakla. Iza brutalnog takmičenja nalazi se priča o propagandi, kontroli informacija i pretvaranju ljudske patnje u javnu zabavu.
Novo poglavlje donosi priliku da bolje razumemo kako je nastao jedan od najsloženijih likova originalne sage, ali i da ponovo sagledamo svet u kojem se moć održava kroz pažljivo režiranu sliku stvarnosti.
3 nedelje posle
U bioskopima od 26. novembra
Jedan od najznačajnijih domaćih filmova koji ove godine stižu u bioskope već je prošao impresivan festivalski put, a tema kojom se bavi čini ga posebno relevantnim za savremeno društvo. Film 3 nedelje posle, u režiji Miroslava Terzića, prati grupu srednjoškolaca koji, svega nekoliko nedelja nakon samoubistva školskog druga, odlaze na ranije planiranu ekskurziju. Kada se njihov autobus pokvari, prisiljeni su da prenoće u udaljenom hotelu, gde potisnute tenzije između učenika i nastavnika počinju da izlaze na površinu.
Zoza, koji se još uvek suočava sa smrću najboljeg prijatelja Andrije, odbija da prihvati kolektivno ćutanje o vršnjačkom nasilju koje je prethodilo tragediji. Njegovi pokušaji da ukaže na odgovornost drugih, međutim, dovode do nove eskalacije nasilja. Umesto da ponudi jednostavnu podelu na žrtve i krivce, film otvara mnogo neprijatnije pitanje: kakva je odgovornost onih koji nisu neposredno učestvovali u nasilju, ali su ga posmatrali, relativizovali ili ignorisali?
Terzić, poznat po filmu Šavovi, ponovo se bavi temom društvenog ćutanja i posledicama koje ono ostavlja na pojedinca. Film je svetsku premijeru imao na festivalu u Karlovim Varima, gde je osvojio Europa Cinemas Label, priznanje za najbolji evropski film koje dodeljuje žiri prikazivača iz evropske bioskopske mreže. Usledila su i priznanja na festivalu u Puli, uključujući Zlatne arene za režiju, scenario i montažu, kao i nagrade za scenario u Herceg Novom i režiju na festivalu KineNova u Skoplju.
Kritičarske reakcije nisu bile jednodušne. Dok su pojedini međunarodni kritičari pohvalili formalnu ambiciju i provokativnost filma, drugi su bili skeptičniji prema intenzitetu i načinu predstavljanja vršnjačkog nasilja.
U glumačkoj postavi nalaze se Jovan Ginić, Tihana Lazović, Branislav Trifunović i Anđela Alavirević. U vremenu kada se o nasilju među mladima često govori tek nakon tragedije, 3 nedelje posle otvara prostor za pitanja koja bi trebalo postavljati mnogo ranije.
Fokerovi – Stiže snajka
U bioskopima od 26. novembra
Prošlo je više od četvrt veka otkako je Ben Stiler prvi put pokušao da ostavi dobar utisak na Roberta de Nira u komediji Meet the Parents. Taj nesrećni susret sa budućim tastom postao je početak jedne od najprepoznatljivijih holivudskih komičarskih franšiza, zasnovane na porodičnim neprijatnostima, generacijskim sukobima i neiscrpnoj sposobnosti Grega Fokera da svaku situaciju učini gorom.
Sada se porodična dinamika menja. U filmu Focker-in-Law, Gregov i Pemin sin Henri, kojeg tumači Skajler Gizondo, odlučuje da se oženi Olivijom, bivšom pregovaračicom FBI-ja koju igra Arijana Grande. Njena snažna ličnost i nekonvencionalan odnos prema porodici odmah izazivaju Gregovu sumnjičavost, dok njegov tast Džek, naravno, ima sasvim drugačije mišljenje. Greg Foker, nekada žrtva preterano zaštitničkog i sumnjičavog tasta, sada se i sam nalazi u poziciji roditelja koji nije uveren u izbor svog deteta.
Režiju i scenario potpisuje Džon Hamburg, jedan od scenarista prethodnih filmova, dok se uz Stilera i De Nira vraćaju i Oven Vilson, Teri Polo i Blajt Daner. Film tek očekuje bioskopsku premijeru, pa je prerano govoriti o reakcijama kritike. Ipak, povratak poznate glumačke ekipe, uz Arijanu Grande u jednoj od glavnih komičnih uloga, pruža dovoljno razloga za interesovanje.
Ostaje, naravno, pitanje može li humor zasnovan na porodičnim nesporazumima i neprijatnim situacijama podjednako dobro da funkcioniše i više od dve decenije nakon originala. Možda je upravo ta nostalgija, uz dozu samoironije, ono što nam od novog filma i treba.
Fotografije: Profimedia / FAF promo / This and That Productions