Kako „Ostati bez daha“ otkriva nam zvučna poezija kolektiva Nibiru
Poetsko iskustvo savremenog mladog čoveka
Povezano
Sound-poetry instalacija „OSTATI BEZ DAHA“, umetničkog kolektiva NIBIRU koja će biti postavljena u Kuli Cetinjskoj od 25. do 31. maja, zamišljena je kao savremeni omaž avangardnoj praksi okupljenoj oko čuvenog ciriškog kluba Cabaret Voltaire i to povodom tačno 110 godina od njegovog osnivanja (1916) i rađanja dadaističkog pokreta.
Smeštena u imerzivan čulni prostor, sound-poetry instalacija „OSTATI BEZ DAHA“ umetničkog kolektiva NIBIRU ispituje poetsko iskustvo savremenog mladog čoveka. Kroz stvaranje zvučnih pejzaža, poezija se transformiše u auditivno iskustvo u kojem se referencijalno značenje potiskuje, a reč se otvara prema svojoj zvučnosti, ritmu i muzikalnosti.
Zasnovana na autorskoj poeziji koja ispituje poetsko iskustvo savremenog mladog čoveka, obeleženo stalnom disocijacijom, unutrašnjom nestabilnošću i nemogućnošću da se subjekt objedini kao celina.
Poezija u ovom radu polazi od postkonfesionalnog izraza, ali se svjesno udaljava od ispovjednosti i referencijalnosti. San se pojavljuje kao važno polje u kojem se subjekt oslobađa dozvoljenog iskustva stvarnosti i pronalazi način da preživi unutrašnje i spoljašnje pritiske. Kroz stvaranje zvučnih pejzaža, poezija se transformiše u auditivno iskustvo u kojem se referencijalno značenje potiskuje, a riječ se otvara prema svojoj zvučnosti, ritmu i muzikalnosti.
Instalacija publici nudi iskustvo slušanja i prisustva, u kojem se poezija ne tumači, već doživljava
U kontekstu savremene svakodnevice obeležene stalnim protokom informacija i normalizacijom nasilja, rad pokušava da izgradi alternativni prostor
KAKO OSTATI BEZ DAHA?
Pjesnik je rekao da je poezija zaljubljena u svijet. U prisutnost. Njena priroda je upravo zbog toga tako naivna i nježna, jer ona ništa ne zna. Ona samo sluti. Njena slutnja nije opasna. Njeno naslućivanje ne ugrožava potragu za sobom. Potrebna je. I uvijek je spremna da se javi. Jednostavno, zbog nje kreneš da udišeš do iznemoglosti. Dok se ne udaviš od mirisa. Zbog nje poželiš da udahneš zemlju dok ne nestane pred tobom. Dok i sam ne nestaneš u mirisu zemlje koju toliko želiš da vidiš. (Nemanja Mijović)
Baš kao što su dadaisti, suočeni sa besmislom i destrukcijom Prvog svetskog rata, razbijali tradicionalne forme jezika i pronalazili utočište u „zaumnoj“ (izvan razuma) zvučnoj poeziji, tako i ovaj rad danas preispituje normativnu čitljivost. U kontekstu savremene svakodnevice, projekat svesno odbacuje stabilno značenje i racionalni poredak. Reč se dekonstruiše, gubi svoju referencijalnost i otvara se prema onom iskonskom – svojoj zvučnosti, ritmu i muzikalnosti.
Jugoslovenska avangarda ostvarila je intenzivan, ali buran dijalog sa dadaizmom početkom dvadesetih godina prošlog veka kroz delovanje Dragana Aleksića i časopis Zenit. Prvobitna plodna saradnja i zajednički antiratni bunt ubrzo su prerasli u oštar estetski sukob između nihilističke dade i konstruktivne ideje zenitizma Ljubomira Micića. Ovaj istorijski raskid izrodio je autentične, radikalne publikacije poput revija Dada Tank i Dada-Jok, koje danas predstavljaju vrhunac regionalnog avangardnog dizajna.
NIBIRU je interdisciplinarni umetnički kolektiv koji u svom radu briše granice između klasičnih medija, spajajući autorsku poeziju, savremenu vizuelnu umetnost, dizajn zvuka i prostorne instalacije. Njihova praksa usmerena je na preispitivanje savremenog iskustva mladog čoveka, granica jezika i čulne percepcije.
Umesto pasivnog posmatranja, NIBIRU svojim projektima kreira imerzivne prostore koji od publike zahtevaju aktivno prisustvo. Snaga kolektiva leži u sinergiji različitih autora i disciplina od konceptualizacije i pisanja, preko arhitekture zvuka, do kreativne produkcije, što ih čini jednim od zanimljivijih pojava na domaćoj alternativnoj umetničkoj sceni.
NIBIRU kolektiv ovim projektom promišlja normativnu čulnost i potrebu za jasnoćom, ispitujući granice između jezika, poezije i smisla, dajući savremeni omaž avangardnoj praksi Cabaret Voltaire, povodom 110. godišnjice DADA pokreta.
Autor poezija i konecpt: Nemanja Mijović
Koncept i prostorna instalacija: Ema Pavlović
Dizajn zvuka: Matej Rusmir
Kreativna produkcija i organizacija: Ana Matić i Simona Putnik
Fotografija: Luka Milanović
Teorijsko istraživanje recepcije: Ana Matić
Poeziju govori: Nikola Malbaša